Εχω ξαναπεί οτι ο Μάριο Ντράγκι βρίσκεται σε διαφορετικό μήκος κύματος απο την πολιτική που έχει επικρατήσει στην Ευρωπαική Ενωση. Ενω η Ευρωπαική Ενωση ακολουθεί πιστά το μοντέλο Φριντμαν, δηλαδή μια νεοφιλλελεύθερη “σφικτή” πολιτική, ο Μάριο Ντράγκι είναι της κλασικής σχολής. Πιστεύει οτι οι οικονομίες δεν χρειάζονται σοκ για να συνέλθουν απο μια κρίση αλλά χρήμα. Πιστεύει δηλαδή στο μοντέλο που ακολουθείται επιτυχημένα απο όλα τα κράτη απο τις αρχές του 20ου αιώνα.
Οι διαφωνίες του με την πολιτική της Ε.Ε. έχουν καταγραφεί και είναι αρκετές. Η τελευταία ήταν κατα τη διάρκεια του eurogroup την περασμένη εβδομάδα. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, τόνισε ότι οι ελληνικές τράπεζες πρέπει να λάβουν χρήματα απαραιτήτως έως τις 15 Νοεμβρίου και όχι μετά την πρώτη αξιολόγηση σχετικά με την πορεία εφαρμογής του προγράμματος.
Να θυμίσω εδώ, οτι η συμφωνία που έχουμε υπογράψει αναφέρει ρητά πως θα καταβληθούν έως και 15 δις ευρώ στις ελληνικές τράπεζες εαν και εφόσον η χώρα μας περάσει επιτυχώς την πρώτη αξιολόγηση. Ουσιαστικά ο πρόεδρος της ΕΚΤ ζητά τη χαλάρωση των όρων της τρίτης συμφωνίας διάσωσης.
Αντί για τις αρχικά προβλεπόμενες μεταρρυθμίσεις που θα έπρεπε να έχουν εφαρμοστεί (μιλάμε για τα 40 προαπαιτούμενα) προκειμένου οι ελληνικές τράπεζες να λάβουν κεφάλαια, η ΕΚΤ εμφανίζεται πρόθυμη να αρκεστεί σε μεταρρυθμίσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ελλάδας, όπως τη σύσταση ταμείου διάσωσης για τις ελληνικές τράπεζες και τη στρατηγική εταιρικής διακυβέρνησης των τραπεζών.
Υπάρχει όμως σοβαρός λόγος πίσω απο τη θέση της ΕΚΤ. Ενω η πρώτη αξιολόγηση της Ελλάδας ήταν να γίνει μέσα στο Νοέμβριο, στο τελευταίο eurogroup κυριάρχησε η άποψη η αξιολόγηση να μη γίνει πριν το τέλος Δεκεμβρίου γιατί καθυστερούμε τις μεταρρυθμίσεις. Εαν όμως οι τράπεζες δεν τροφοδοτηθούν άμεσα με ρευστό, νομοτελειακά θα πάμε σε κούρεμα καταθέσεων ως τελευταία επιλογή. (Είπαμε πάνω απ όλα η σωτηρία των τραπεζών!)
Ενώ μια τέτοια επιλογή θα ήταν θεμιτή απο πολλούς στην Ε.Ε. γιατί θα δημιουργούσε καθεστώς (βίαιης) εσωτερικής υποτίμησης και άρα επαρκές (επιθυμητό για αυτούς) σοκ στην ελληνική κοινωνία, υπάρχουν πολλοί κορυφαίοι οικονομολόγοι που διαφωνούν με την αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας εξέλιξης. Παράλληλα, υπάρχουν πολιτικοί που φοβούνται το πολιτικό κόστος που θα υποστούν και άλλοι που φοβούνται οτι οι χώρες τους είναι οι επόμενες στη σειρά.
Σε αυτή τη μάχη λοιπόν, φαίνεται να κερδίζει η φιλελεύθερη άποψη τη νεοφιλελεύθερη και είναι πολύ πιθανό να βρεθεί τρόπος να τροφοδοτηθούν οι ελληνικές τράπεζες πριν εφαρμοστούν τα προαπαιτούμενα.
Νίκος Καρπαθάκης (Μ.Β.Α - MSc in e commerce)
